NVSV

Geschiedenis

In het begin van de jaren zeventig werd er op experimentele basis door een aantal blinden en slechtzienden, vooral in Noorwegen, gelanglauft en gewandeld. Toen bleek dat het beoefenen van wintersport voor visueel beperkten goed mogelijk was, nam ook in Nederland het aantal belangstellenden snel toe.

De Nederlandse Visueel-gehandicapten Ski Vereniging (NVSV) is in 1977 opgericht door een aantal vrienden, die met elkaar op langlaufvakantie gingen. De visueel beperkte langlaufers wilden het ook voor andere volwassen blinden en slechtzienden mogelijk maken om onder begeleiding te langlaufen en het machtige wintersportgevoel in de natuur te ervaren.

Eind jaren ’80 werd het mogelijk gemaakt om met de NVSV op alpine-skireis te gaan. Alhoewel in het begin nog maar mondjesmaat werd geskied door blinden en slechtzienden, zien wij nu dat de verhoudingen anders zijn komen te liggen. Zo’n 80 procent van onze leden doet aan alpine-skiën of snowboarden en ongeveer 20 procent aan langlaufen. Sinds 2011 schrijven ook visueel beperkte snowboarders in op onze reizen.

Sinds 2005 organiseert de NVSV jaarlijks een gezinnenreis. Deze reis is speciaal geschikt voor gezinnen met één of meer visueel beperkte kinderen en/of ouder. Doordat het visueel beperkte gezinslid de gehele dag tijdens het skiën wordt begeleid, kan het hele gezin optimaal genieten van de wintersport.

Het aantal leden blijft, tot onze grote vreugde, nog jaarlijks groeien. In 2021 telt de NVSV ruim 100 visueel beperkte leden en ongeveer 150 begeleiders en wintersportleraren. Onze begeleiders en leraren worden getest en na hun eerste, geslaagde, wintersportreis ook gecertificeerd, onder auspiciën van de Nederlandse Ski Vereniging, NOC*NSF en het Ministerie van VWS.

Door het groeiende aantal deelnemers kunnen wij ook steeds meer diversiteit in onze reizen aanbieden. Favoriete wintersportlanden blijven Oostenrijk, Frankrijk en Italië. Bij de langlaufers zijn, naast Oostenrijk, ook Finland en Noorwegen zeer geliefd.

Sinds 2005 is de NVSV aangesloten bij de Nederlandse Ski Vereniging, wat onder andere in houdt dat de NVSV kan putten uit de kennis en het netwerk van de Nederlandse Ski Vereniging en andersom.

Sinds 2019 heeft de NVSV een ANBI status, wat het intessanter kan maken voor bestaande en nieuwe sponsoren om deze vereniging (die volledig draait op vrijwilligers) te ondersteunen.

ANBI logo

Op het veertigjarig jubileumfeest van de NVSV op 30 september 2017 heeft Anneke Berkhout de NVSV-geschiedenis uitgebreid beschreven, zie haar tekst hieronder

Het geheel is aangevuld met een overzicht van alle bestuursleden in de afgelopen veertig jaar en enkele van de bestuursleden uit de begintijd hebben ook persoonlijke herinneringen opgeschreven, daarmee sluiten we deze pagina af.

Historie 40 jaar NVSV

De oprichtingsvergadering vond plaats op 16 november 1976, waarna de Statuten zijn gepasseerd begin 1977, waarmee de NVSV officieel was opgericht.
De oprichters waren: Paul Kneppers voorzitter, Dick Kuivenhoven penningmeester, Nel van der Heiden secretaris.
Toenmalige adviseur van de NSkiV Jonkheer Rob von Bose assisteerde de jonge NVSV bij het vinden van geschikte bestemmingen en woonde de bestuursvergaderingen bij.

Bestemmingen

Naast het dure Noorwegen kwam Ramsau in Oostenrijk waar men al ervaring had met wintersportende blinden en slechtzienden erbij.
Bijna alle deelnemers waren beginners voor wie les onontbeerlijk was. De eerste jaren waren de kosten van ski- of langlaufles (gegeven door de plaatselijke skischool) bij de reissom inbegrepen.

Bestuursperikelen

De komst van Basreizen opgericht door de voormalig penningmeester van de vereniging leidde tot veel commotie.
Sjaak van Neutegem, Bruno, Anneke en Marga Berkhout (1 bestuursplaats), aangevuld door begeleider Jaap Croese hielden de vereniging overeind, waarmee het bestuur een ongewenste familieaangelegenheid werd. Nadat Arend Jan van Dongen vanuit het goalballcircuit door Anneke enthousiast gemaakt was voor het bestuurswerk trad de familie af en brak het tijdperk aan waarin Arend Jan van Dongen de voorzittershamer overnam en Henk Halfwerk secretaris van de vereniging werd.

Subsidie

In de beginjaren kreeg de NVSV subsidie (om te helpen de vakanties voor begeleiders betaalbaar te houden) van de Federatie Sport Gehandicapten (FSG).
Vervolgens is de SVGN (Sportfederatie Visueel Gehandicapten Nederland) opgericht en verloor de NVSV de subsidie omdat de SVGN alleen wedstrijdsport ondersteuning bood.

Herkenbaarheid

De gele hesjes zijn sinds het begin gebruikt en meermalen van textiel en opdruk veranderd.
De stof van de eerste hesjes was op geen enkele manier waterbestendig zodat die er eerder uit zagen als natte dweilen na een dag van natte sneeuw of regen.
Aan het eind van de jaren negentig ging het bestuur op zoek naar sponsors o.m. voor de hesjes.

Katoenen hesjes uit de begintijd

Links de achterkant met ‘GUIDE’ rechts de voorkant met ‘BLIND’

Links de achterkant met ‘BLIND’, rechts de voorkant met ‘GUIDE’, op de achtergrond deelnemers aan de reizendag.

Communicatie

Begeleiders schreeuwden hun kelen schor, totdat de portofoons hun weg naar de vereniging vonden. De eerste met lange antennes en een slecht bereik. De huidige kleine apparaatjes vallen nauwelijks op en werken altijd.

Publiciteit

Sinds de oprichting heeft de NVSV gezocht naar manieren om meer bekendheid te geven aan de activiteiten. Vaak werd gekozen voor beurzen. Om de kosten te beperken haakte de jonge NVSV in de beginjaren aan bij de Nederlandse Ski Vereniging.

Er werd een diaserie gemaakt om (toekomstige) begeleiders een indruk te geven van de verschillende vormen van begeleiden. Tijdens een testdag in Soesterberg in het najaar van 1985 presenteerde Anneke deze diaserie. De impressario van Ivo Niehe’s Tros tv-show was op de testdag af gekomen omdat het haar een boeiend item leek. Ze was zodanig onder de indruk dat ze Anneke vroeg om in december in de tros tv-show acte de presence te geven. Dit gaf een behoorlijke boost aan het aantal begeleiders dat belangstelling kreeg voor de vereniging.

De diaserie maakte plaats voor de eerste videoreportage die we helemaal zelf maakten. Er kwam ook een korte, repeterende, versie die steeds op beurzen werd gebruikt.

Positie begeleiders

Aanvankelijk konden begeleiders geen lid worden van de vereniging en hadden zij geen stemrecht tijdens de vergaderingen. Eind jaren negentig is hierin verandering gekomen (en met ingang van 2022 zijn ook leraren nu lid van de vereniging, inclusief stemrecht).

Digitalisering

De reizengids is jaren in gesproken vorm en op papier verschenen. Het maken van de papieren versie was een enorme klus. Plakken van plaatjes, maken van een mooie lay out met behulp van typemachine en wrijfletters en het inplakken van foto’s is niet te vergelijken met het verzorgen van de digitale vormgeving zoals we die nu kennen. Tegenwoordig komt de gesproken editie niet meer uit en verschijnt de reizengids alleen nog digitaal en in kleine oplage op papier.

Ski Extra

Daarnaast is van 1977 tot 2008 informatie verspreid via het gesproken ledenblad Ski Extra en de Tamtam voor begeleiders, gevolgd door de nieuwsbrieven via internet en op Facebook.

Commissies

De eerste commissie was een bestuurscommissie om al het werk te realiseren en meer leden bij de verenigingsklussen te betrekken.
Daarnaast zijn snel na de oprichting de begeleiderscommissie en de commissie publiciteit in het leven geroepen om het bestuur te ondersteunen.

Samenwerking

De NVSV is (o.m. door Ronald Polderman) vertegenwoordigd geweest in het bestuur van de SVGN (Sportfederatie Visueel Gehandicapten Nederland). Een sportkoepel speciaal voor sporten voor blinden en slechtzienden die maar een korte bloeiperiode heeft gekend.

Testen begeleiders

Sinds de beginjaren is gezocht naar een manier om een indruk van capaciteiten van nieuwe begeleiders te krijgen. Dit gebeurde op de zogenaamde testdagen. Als locaties zijn hiervoor gebruikt de skibaan van Otto Zoetelief in Soesterberg en de skibaan in Huizen. In de 21e eeuw koos de NVSV bij het testen van begeleiders voor echte sneeuw bij SnowWorld in Zoetermeer.
Langlaufbegeleiders zijn getest in Soesterberg, Woudenberg en Gouda.

Organisatie reizen

De NVSV heeft altijd reizen zelf georganiseerd en geboekt en heeft daarnaast samengewerkt met reisorganisaties zoals Nool Intertours en StarTravel, waarmee de naam van Gerda Weeda en haar levendig enthousiasme nauw is verbonden.

Professionalisering

Er zijn folders gemaakt om begeleiders goed te informeren.
De testdagen zijn geprofessionaliseerd en tegenwoordig leidt de NVSV (in nauwe samenwerking met de NSkiV) begeleiders op tot gecertificeerd ski-, snowboard- of langlaufbegeleider.
Met de komst van Jac de Geus, die vanuit zijn ervaring in het bedrijfsleven een groot netwerk en gevoel voor mensen en commercie heeft meegenomen, ontwikkelde de vereniging zich naar de vorm waarin we de NVSV nu kennen. Een van de meest markante veranderingen was de introductie van de gezinnenreizen naar het onvolprezen hotel Tauernblick in Bramberg Am Wildkogel. Daarmee heeft ook de jeugd definitief zijn intrede in de vereniging gedaan en is de toekomst verzekerd.

Aanvulling juli 2025:

Jac de Geus: Het nieuwste erelid van onze vereniging

Melanie van Egmond

Jac de Geus werd in maart 2025 benoemd tot erelid, tijdens de gezinnenreis in Bramberg. Oudgedienden die al langer bij onze vereniging betrokken zijn weten wat hij voor de NVSV heeft gedaan, maar ik wilde er toch meer van weten.

Veel vragen hoef ik Jac niet te stellen. Als hij bij me op de koffie komt zodat ik hem uit kan horen begint hij als vanzelf al te vertellen.

Kennis maken met de NVSV

Jac vertelt: “Ik kwam op een keer tijdens een wintersportvakantie een vader tegen met zijn blinde zoon. De man vertelde hoe zij dat deden. Ik had daarvoor nog nooit met blinden of slechtzienden te maken gehad. Vlak erna kreeg ik een folder van de NVSV onder ogen en toen heb ik contact opgenomen.”

Dit was ergens rond 2003. Na een proefrondje in Snowworld werd Jac aangenomen als begeleider, en mocht hij mee op reis.

Vuurdoop

Jac zijn eerste reis was naar Nauders in 2004. Een ervaren begeleider offerde zich op om hem wegwijs te maken en wat tips en trucs te geven, dan zou hij het wel snel leren. Maar tijdens de eerste afdaling kwam de begeleider ten val en brak een been. Daar sta je dan met 2 deelnemers en een gewonde collega. Toen al had Jac het motto “Iets wat in theorie niet kan is niet onmogelijk”. Hij bracht de deelnemers om beurten naar de stoeltjeslift, legde de situatie uit aan het liftpersoneel en kreeg de deelnemers veilig beneden.

Verandering

Met een schat aan ervaring in het bedrijfsleven en een groot netwerk bleek Jac een goede aanwinst voor de vereniging. En hij vond dat er meer kon dan alleen het organiseren van reizen voor volwassenen. Ook gezinnen met daarin een visueel beperkt gezinslid moesten de mogelijkheid krijgen om met de NVSV op reis te gaan. Er was in eerste instantie weerstand, want de vereniging was er voor visueel gehandicapten, en met die zienden hadden we toch niets te maken. Maar uiteindelijk kreeg het plan vorm en vond in 2005 de eerste gezinnenreis plaats. De gezinnenreis bestaat tegenwoordig uit een gezelschap van zo’n 100 mensen. Er is skiles en begeleiding voor de visueel beperkte gezinsleden, wat de rest van het gezin ontzorgt en hen tevens de vrijheid biedt om naar eigen wens de vakantie te vieren. En natuurlijk mag een bonte avond niet ontbreken!

Grenzen verleggen

Jac vertelt gepassioneerd over de kinderen die hij in de loop der jaren heeft zien meegaan met de gezinnenreis. “Soms zijn er pittige gesprekken nodig met ouders die de verantwoording voor hun kroost niet zomaar in handen van een begeleider willen leggen. Soms is het als ouder moeilijk om je blinde of slechtziende kind los te laten. Maar vaak komen daarna de verhalen van trotse ouders over alles wat hun kind gepresteerd heeft.”

Jongerenreis

De kinderen die meegaan met de gezinnenreis komen op een gegeven moment op een leeftijd dat het ook leuk is om zonder ouders op vakantie te gaan, en het idee voor een jongerenreis ontstond. “Er is toch niks leukers dan op een gegeven moment zonder je ouders op vakantie te gaan? En dat je ook eens iets kunt uithalen zonder dat zij dat meekrijgen.”

Het vraagt natuurlijk wel iets anders van de begeleiders en leraren die meegaan tijdens zo’n reis. Jongeren vanaf een jaar of 16 gaan mee, en die zijn soms nog nooit zonder ouders op vakantie geweest. Je moet soms dus iets meer sturen dan bij de volwassenenreizen. Maar jongeren leren er ontzettend veel van, niet alleen op het gebied van de wintersport.

Bestemming Tauernblick

Toen de sportgroep waarin Jac zat op wintersport wilde, nog voordat Jac bij de vereniging zat, was het moeilijk een bestemming te vinden. Het oorspronkelijke plan was een skigebied niet te ver van huis, zodat er geen verlofdagen verloren zouden gaan aan de reis. Maar vanwege de sneeuwzekerheid belandde de club toch in Oostenrijk. Na het eerste jaar in een accomodatie die niet zo goed beviel, kwamen ze in Bramberg uit. Het hotel wat men op het oog had was echter vol. Maar, iets verderop zat ook nog wel een hotel waar ze misschien terecht konden, werd hen gezegd.

Dat hotel was Tauernblick. De groep ging elk jaar ergens anders heen, maar al snel bleek dat Tauernblick en het mooie Bramberg am Wildkogel toch favorietwas, en vond ook de NVSV de weg naar dit hotel.

Nee kan niet

Een belangrijk motto van Jac. “Als iemand vraagt of iets mogelijk is, ga ik dat gewoon regelen. Nee kan niet is eigenlijk geen optie, en waarom ook, het lukt altijd als je maar weet waar je moet zijn.”

In Bramberg kent Jac vele mensen en ook met zijn eigen gezin komt hij er graag. “Ook al sta ik niet meer op de latten, ik vermaak me wel. Ik maak gewoon hier en daar een praatje, dat houdt de contacten warm. Ik spreek met de gezinsleden af hoe laat ze weer beneden zijn om samen te lunchen. Ik ben echt een familieman.”

Naast het introduceren van de gezinnenreis en bijvoorbeeld het onderhandelen voor kortingen, droeg Jac ook enige jaren zijn steentje bij als bestuurslid, en helpt hij nog steeds met de organisatie van de reizen.

We hopen dat Jac ons nog lang zal vergezellen tijdens de reizen naar Bramberg.

Bestuursleden (toen en nu, situatie in 2025)

Getracht is een chronologisch overzichtje te geven. Ik vrees dat het niet volledig is. Geeft wel een indicatie.

Paul Kneppers, Nel van der Heiden, Dick Kuivenhoven vormden het eerste bestuur.

Voorzitters chronologisch

• Paul Kneppers 1977 1979.
• Ronald Polderman 1979 1982.
• Hans Bastiani 1982
• Anneke Berkhout *
• Arend Jan van Dongen
• Fons Bialoskorski *
• Suzan Peters
• Floris Ephraim

* zowel Fons als Anneke zijn meerdere keren voorzitter geweest.

Secretarissen chronologisch

• Nel van der Heiden
• Ida Verbrugge
• Hans Bastiani
• Frans Wapenaar
• Bruno en Marga Berkhout (1986 – 1988)
• Henk Halfwerk
• Elma Gelens
• Ellen Koudijs (1997 – 1999)
• Nancy Sier (2000 – 2002)
• Kees Toxopeus (2003 – heden)

Penningmeesters chronologisch

• Bas Barendregt
• Sjaak van Neutegem
• Levien de Groote
• Bart Jan Kelter
• Herman v.d. Velde
• Mark Scholten
• Klaas Wijbrandie
• Marijke Huisman
• Harry Klünnen
• Lorenz Kenter

Overige bestuursleden

Maarten Baan Hofman, Ton van der Rijst, Chris Bakhuizen, Theo van den Akker, Jac de Geus, Eveline de Jongh, Helen van der Sluijs, Roel van der Vegte, Marc van Heijningen, Adri van der Plas, Louis Zadelaar, Stieneke Strik en Melanie van Egmond.

Begeleiderscommissie, hiervan zijn o.m. lid (geweest):

Joost Gasseling, Ninni Theunissen, Jaap Croese, Marrie v.d. Sar, Kees de Zeeuw. Bert Koudijs, Albert Brouwer, Bart Baadenhuisen, Hetty v.d. Belt, Odilia Scheurwater, Eveline de Jongh, Helen van der Sluijs, Roel van der Vegte, Annouk van Nuenen, Harry Poelgeest, Margriet van Oosten, Marc van Heijningen, Agnita Bok, Martijn van Klink, Eline Kreuze en Floor(tje) Jurgens.

Redacteuren Ski Extra

Ben Clazing, Bas Barendregt, Bruno Berkhout (september 1986 t/m januari 1990) (met assistentie Albert van Zomeren), Rene Sweers (mei 1990 tot 2008, o.a. met Marijke v.d. Giessen).
Rubrieken: reisverslagen; van de bestuurstafel; reportages test- en reizendagen; vakantieverslagen; artikelen wetenswaardigheden uit Ski magazine.

Lustrumvieringen

1982: ter gelegenheid van het 1e lustrum in 1982 konden we goedkoop een huisje boeken om gezellig met een groep nvsv mensen op stap te gaan. Organisator was Bas Barendregt.

1987: het 10-jarig bestaan met als organisatoren Sjaak en Anneke. Dit is op Bartimeus in het overbekende Koetshuis gevierd, voorzien van life muziek. Reis Joegoslavie van Nool Intertours verloot.

2007: het 30-jarig bestaan is gevierd bij Odilia Scheurwater met een gezellige borrel

2017: het 40-jarig bestaan is gevierd in Nunspeet

Mij bekende ereleden begeleiders

• Nel van der Heiden
• Rob Bos
• Jan Karssiens
• Jac de Geus

Herinneringen oud bestuursleden

Nel van der Heiden

Het uiteindelijke doel van de oprichters van de vereniging was visueel-gehandicapten dezelfde mogelijkheden te bieden om aan wintersport te doen als zienden d.w.z. tegen dezelfde prijs instructiemogelijkheden te bieden om daarna in staat te zijn, indien gewenst, zelfstandig, zonder de vereniging, met familie, vrienden of wie dan ook op pad te kunnen gaan. Daartoe werd een begeleiders-“bank” opgezet en voor subsidie gezorgd voor alle meerkosten voor les en het meenemen van begeleiders. Daarnaast werd altijd, voordat tot een bepaalde reisbestemming werd besloten, eerst nagegaan of de skischool ter plekke ervaring had met instructie aan visueel-gehandicapten. Pas als men hiervan verzekerd was, werd de reisbestemming vastgelegd, de reis geboekt en werden al vanuit Nederland afspraken met de betreffende skischool gemaakt voor instructie. Voor zover ik weet, is het zeker de eerste 10 jaar gelukt voor de meerkosten subsidie te verkrijgen; was men als men een reis boekte, altijd verzekerd van ervaren ski- en -langlauf-leraren op de plaats van bestemming en zaten de kosten voor instructie lange tijd standaard bij de reissom inbegrepen.

Het zelfstandig op reis gaan, als men eenmaal kon langlaufen dan wel skiën, werd gestimuleerd en ondersteund door zogenaamde eigen reisgroepjes bestaande uit een lid of meerdere leden die zelf een reisgroepje organiseerden met medenemen van begeleiders van de vereniging en een bestemming die ze zelf kozen) eveneens subsidie te verstrekken voor de kosten gemaakt voor begeleiding. Van deze mogelijkheid is veelvuldig gebruik gemaakt, hoewel daarnaast ook altijd een groot aantal van de leden met de vereniging zelf op stap is blijven gaan. Er werd tevens voor gezorgd dat de bij de Europese afgesloten reisverzekering met speciale clausule ook voor de eigen reis-groepjes gold, mits aan bepaalde voorwaarden werd voldaan zoals geteste en goedgekeurde begeleiders meenemen. Toen echter na verloop van tijd de subsidiekranen overal werden dichtgedraaid, is het ondersteunen van de eigen reis-groepjes noodgedwongen gestaakt.

Ida Verbrugge

In 1977 moesten mijn beide ogen verwijderd worden. Voor die tijd kon ik nog iets zien, maar daarna dus helemaal niets meer. Via een atletiekgroepje uit Rotterdam met o.a. Mannie Tip en Dick Kuyvenhoven kwam ik bij de NVSV. Mijn eerste reis was naar Noorwegen en ik weet heel zeker dat ik door de leuke contacten en ook daar het plotseling weer zelfstandig kunnen langlaufen mijn zelfstandigheid weer hervonden heb. Ook was ik reisleidster of aanspreekpunt bij een reis naar Oostenrijk. Bij die reis ging ook een visueel en auditief gehandicapte dame mee. Zij kon niet mee in de groep en moest één op één begeleiding hebben. Ik kende iemand die mij tijdens mijn atletiekwedstrijden begeleidde en hij wilde wel mee als begeleider voor deze dame. Tijdens die reis ontstond tussen ons iets moois en hij, Sjoerd, is nu al jaren mijn echtgenoot.

Jos Roufs

Niet zozeer markante gebeurtenissen als wel persoonlijke herinneringen. Het tv optreden van Anneke bij Ivo Niehe in december 1985 mag je “markant” noemen. Vooral omdat we daardoor ’n hoos aan begeleiders kregen en ook ’t reisprogramma van die winter (met 130 leden die meegingen) ’n topseizoen (in mijn NVSV tijd) werd.

Voorzitter Arend Jan van Dongen

Mijn eerste inval betreft ook de eerste ervaring met een NVSV-reis en wel naar Sillian. Het hotel bleek bij aankomst overboekt en wij kwamen uiteindelijk in een jeugdhotel terecht wat toevallig net gesloten was. Het was primitiever dan verwacht, maar wel erg gezellig.

Ben Clazing, 1e redacteur Ski Extra

In december 2008 gingen we met een groepje van de vereniging schaatsen op de grote openlucht schaatsbaan in Biddinghuizen. Helaas ben ik toen gevallen en heb mijn heup gebroken. Ik ben daarvan prima hersteld maar van wintersport is er daarna niets meer gekomen.

Met kerst en jaarwisseling 1986-1987 ging ’t eerste, zelf samengestelde groepje naar Ramsau. Daarbij waren Nico v.d. Kolk, Rob Remmen, Nel v.d. Heiden (organisator) en ik als NVSV-leden en als NVSV-begeleiders Cees de Zeeuw, Tineke Rinsema en Ineke Koring deelnemers. Dergelijke “zelf samengestelde groepjes” faciliteren gebeurde toen om het mogelijk te maken dat mensen eerst in NVSV-verband het langlaufen/skiën konden leren dan wel ervaring als begeleiders op te doen, om ze daarna op eigen gelegenheid dan wel geïntegreerd in ’n reis van goedzienden te kunnen laten deelnemen. Later is dit opgehouden doordat enerzijds de subsidie opdroogde en/of dat de NVSV er anders tegenaan ging kijken.

Bestuursleden Anneke en Sjaak

Voor ons is de reizendag op 14 december 1985 een onuitwisbare herinnering geworden. We kwamen elkaar (net als diverse anderen) tegen binnen de NVSV, werden niet alleen verliefd op de wintersport maar ook op elkaar en wonen al jaren samen. De Selva reis in 1988 was ook top. Feit dat een van de skileraren nijdig was omdat de NVSV-groep zijn groep voorbij skiede maakte zowel onze leraar Oscar als onszelf zo trots als een aap. Naast het skiën hebben wij onze sporen tijdens de après ski verdiend. Zingend thuiskomen middenin de nacht maakte ons niet altijd even populair. Maar gezellig was het wel!!